Posts

Featured Post

कौतुक कुणाला नको असतं

कौतुक कुणाला नको असतं. अगदी लहान बाळापासून ते वयोवृद्ध आजी-आजोबांपर्यंत कुणालाही कौतुकाचे शब्द कानावर पडले की भारीच वाटतं, काहीतरी चांगलं केलंय, करतोय याची पावती मिळाल्यासारखं असतं ते.  पण कौतुकाची हल्ली एक गंमत झाली आहे. ती म्हणजे कौतुक करण्यापेक्षा स्पष्ट बोलण्याकडे जास्त भर दिला जातो आहे. खरं आणि स्पष्ट बोलण्याच्या नावाखाली आपण हे विसरायला लागलो आहोत की कायम (सतत) खरं आणि स्पष्ट बोलणं यातून फार काही समोरच्याचा फायदा होतो असं नाही. खरंतर जिथे दोन्हीचा balance दिसून येतो तिथे लोक जास्त proactive दिसून येतात. समोरची व्यक्ती जेव्हा मला पूर्णपणे समजून घेऊन माझ्या चुका किंवा कमतरता दाखवते तेव्हा त्यामध्ये बदल व्हायला हवा याची गरज माझ्याही मनात निर्माण होते, पण फक्त चुका दाखवल्या जात असतील, कमतरता दाखवल्या जात असतील तर नाही ऐकलं जाणार तुमचं. सध्या सगळ्यात प्रचलित वाक्य जे अनेकजणं गर्वाने वापरतात ते म्हणजे "I am brutally honest". त्यांना नक्की विचारावंसं वाटेल की honesty दाखवण्यासाठी brutal का व्हावं लागतं? You don't have to..! आणि मग ही honesty एखाद्याचं कौतुक करताना का ना...

The Delicate Dance of Affection

Image
Tender emotions are a type of emotion that we experience when we feel affectionate towards someone. It is a feeling of warmth, care, and love that is often associated with close relationships such as family, friends, and romantic partners. Expressing these emotions can have both advantages and disadvantages and not expressing them can have emotional reasons behind it. In this article, we will explore tender emotions, why it is important to express them, and what happens when we don't. Tender emotions are diverse and can manifest in many ways. They include feelings of closeness, warmth, and appreciation. For example, you may feel tender emotions when you spend time with a friend you haven't seen in a long time. You may also experience tender emotions when someone expresses kindness or support towards you. Here are a few examples of tender emotions: Feeling close to a partner or family member Feeling protective of a loved one Feeling grateful for someone's support Feeling tou...

Sometimes I need space & I love you too...!

Image
  दोन संपूर्णपणे वेगळ्या व्यक्तींनी एकत्र राहणं म्हणजे काही प्रमाणात adjustment करणं , तडजोड करणं , आत्तापर्यंत आपण जसे जगत आलेले असतो त्यात रोज होणारा बदल पाहणं. माझ्या गोष्टी , वस्तू , पैसा आणि सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे "माझी space" (me time) कालपर्यंत ज्या फक्त माझ्या होत्या त्या आता कुणाबरोबर तरी रोज-रोज वाटल्या जाणार असतात.   सोबत राहायला लागल्यावर सगळ्यात अवघड होतं ते आपली space share करणं. आपण जेव्हा आपला partner निवडतो , त्याला/ तिला स्वीकारायला तयार असतो तेव्हा मी माझी म्हणून जी space आत्ता पर्यंत घेत होतो/ होते त्याबद्दल किंवा माझ्या partner ला हव्या असणाऱ्या space बद्दल काय विचार करतो/ करते ?   अनेकदा एकमेकांना space देणं कठीण होतं. कारण लग्न झालं म्हणजे एकमेकांच्या सुख-दुःखांची जबाबदारी घेणं compulsory असल्याची भावना त्यामागे असते. पण यात समोरची व्यक्ती माझा partner असला/ असली तरी एक स्वतंत्र व्यक्ती आहे ही बाजू पूर्णपणे दुर्लक्षित केली जाते. माणूस कितीही नात्यांमध्ये गुंतला तरी त्याला , त्याचे स्वतःशी असणारे , स्वतंत्र नाते जपायला मिळणे ही त्याची मुख्य गरज का...

Compromising... OR Communicating & Understanding...!

Image
लग्न हा विषय आला की त्याबरोबर आपोआपच compromise हा शब्द वापरला जाताना दिसतोच. जणू काही compromise हा लग्नाला समानार्थी शब्दच आहे. खरंतर समानार्थी नसला तरी लग्नाबरोबर जुळलेला शब्द असल्याचे आपल्याला नाकारताही येणार नाही. एखादे जोडपे जर म्हणाले की , आम्ही कधीच compromise करत नाही , तर विश्वास बसणे अवघड आहे. पण मग compromise करून नातं टिकविण्याचा जर प्रयत्न होत असेल तर नक्कीच इथे एकमेकांबरोबर संवाद साधण्याची नितांत गरज आहे हे ताबडतोब लक्षात घ्यायला हवे. Compromise करून नाते जगण्यापेक्षा "संवाद न साधता" निभावले जाणारे नाते जास्त suffer होताना दिसते. जर आपण आपल्या जोडीदाराशी संवाद साधू शकलो तर हे नाते understanding कडे जास्त जाताना दिसेल. आपल्या जोडीदाराच्या आवडणाऱ्या गोष्टीबद्दल त्याचे कौतुक करणे , न आवडणाऱ्या गोष्टी मोकळेपणाने त्याच्यापर्यंत पोचवणे , एकमेकांकडून असलेल्या अपेक्षा , स्वप्न एकमेकांना सांगत राहणे. सगळ्यात महत्वाचे म्हणजे एकमेकांमध्ये होत जाणारे बदल (मानसिक , भावनिक , शारीरिक , आर्थिक आणि इतर) याबद्दल "संवादातून स्वीकार निर्माण करत राहणे" ही या नात्याची खरी ...

To challenge or channelize them..!?

Image
When kids are teenagers, their bodies, minds, and feelings go through a lot of changes. These changes are both exciting and confusing to them. They are sometimes happy and sometimes stressed. Why are there so many sudden changes? Why were they there? Is it just me, or does everyone my age deal with the same thing? Who should I ask all of these questions to, and how should I do it? They have a lot of different feelings, like confusion, fear, and curiosity. On the other hand, their parents often think they are sick. They start to worry about it because they don't know that it's normal for kids to change as their hormones change. Because of this worry, parents start to give their kids advice and try to keep them in line by giving them strict rules. What's the difference between parents and counselors who understand and those who explain? So, there is no emotional juggling with a counselor like there is between a parent and a child. I know your well-being; you don't tea...